Stel:
In een mooi weekend in oktober ben je jarig. Voor de 34-ste keer alweer… Zondagochtend om 6 uur staan je twee leuke kindertjes naast je bed, lekker spelen! Oooh, pffff, papa komt eraan. ‘t Valt allemaal niet mee. Als de dag al een eind op weg is, zo tegen half 9, moet je echt in actie komen. Voetballen. Je bent moe, stram en stijf. Op Kampong loop je tegen een teamgenoot aan, die hetzelfde weekend jarig is. Hoe oud issie dan geworden? "Ik ben 22!", sjongejonge… uit 1986! Toen zag ik Maradona al schitteren en won ik de WK-poule door de uitslag van de finale (Argentinixeb vs. West-Duitsland 3-2) goed te voorspellen. Dan ga je je toch serieus afvragen of je niet echt te oud wordt voor het spelletje… (Ga eens iets doen dat bij je leeftijd past!)
Een paar uur later ziet de wereld er heel anders uit: Wat een schitterend spel dat voetbal! Natuurlijk ben ik nog lang niet te oud. Wat is een teamspel toch leuk, als alles samenvalt. Daar moet ik voorlopig nog maar niet mee stoppen.
Zo ging het afgelopen echt: het fanatieke Soest werd weggetikt door onze mooie mengelmoes van ervaring en jeugdig enthousiasme. Techniek en tactiek wisten we aan inzet en bravoure te koppelen. Daar konden de schemaatjes en looplijnen van de trainer van Soest niet tegenop.
Oh ja, had ik al gezegd:
- dat ik van de nul af ben en de eerste twee goals wist te scoren (uit corners van assistkoning Tom)…
- dat Keizer dit betwist omdat hij bang is dat ik hem op zeer korte termijn voorbij zal streven als best scorende verdediger (en dus als topscorer)…
- dat toch ook de spitsen Fred en Waay een goaltje aan hun totaal mochten toevoegen (toen het niet meer spannend was)…
- dat het 0-4 werd!
- dat we op 3 punten van Wasmeer nu (gedeeld) 2e staan…
- dat Rolf indruk maakte als coach…
Ook al zijn we zondag vrij, donderdag wordt er gewoon getraind (wint OUD weer!).
Groet,
Xander